O nas

2 Drużynę Łódzką im. św. s. Urszuli Ledóchowskiej tworzą zastępy:
Sokół i Wilki drużynowa wraz ze swoimi przybocznymi.

Zastęp Sokół składa się z: 01
-zastępowej Darii Krupka
-czołowej Martyny Deptuła
-Magdaleny Wasilewskiej
-Zofia Jędraszek
-Kasia Rochowczyk

 

 


Zastęp Wilk składa się z :  02
-zastępowej Mileny Gałaj
-czołowej Gabrieli Michalak
-Zofii Kamerys
-Dominika Pędziwiatr

 

 

Drużynowa:
Kinga Sobolewska węd.  03

Przyboczna:
Natałka Biełaziorava

Szczepowa:
Magdalena Wójcik

Dokumenty podstawowe:

Prawo harcerskie

  1. Harcerka dba o swój honor, aby zasłużyć na zaufanie.
  2. Harcerka jest lojalna wobec swojego kraju, rodziców, przełożonych i podwładnych.
  3. Harcerka jest powołana do służby bliźniemu i jego zbawieniu.
  4. Harcerka jest przyjacielem wszystkich i siostrą dla każdej innej harcerki.
  5. Harcerka jest uprzejma i szlachetna.
  6. Harcerka widzi w przyrodzie dzieło Boże, szanuje rośliny i zwierzęta.
  7. Harcerka jest karna, każde zadanie wykonuje sumiennie do końca.
  8. Harcerka panuje nad sobą, uśmiecha się i śpiewa w kłopotach.
  9. Harcerka jest gospodarna i troszczy się o dobro innych.
  10. Harcerka jest czysta w myśli, mowie i uczynkach.

Zasady podstawowe skautingu europejskiego

  1. Obowiązki Harcerza rozpoczynają się w domu.
  2. Harcerz jest wierny swojej Ojczyźnie i działa na rzecz jedności i braterstwa w Europie.
  3. Harcerz – Syn Chrześcijaństwa – jest dumny ze swej wiary: pracuje sumiennie, aby ustanowić Królestwo Chrystusa w całym swoim życiu i świecie, który go otacza.

Mundur harcerki:

  • Beret granatowy.
  • Koszula błękitna (harcerki) albo beżowa (harcerze) z naszywkami, rękawy koszuli są zawsze podwinięte, ostatni guzik kołnierzyka jest zawsze rozpięty.
  • Harcerki: spódnica granatowa (długość za kolana) z wklęsłą fałdą lub spódnico-spodnie, pasek skórzany z klamrą FSE.
    Harcerze: krótkie spodenki granatowe sztruksowe (długość na szerokość dłoni przed kolana), pasek skórzany z klamrą FSE.
  • Skarpetki granatowe (na uroczystości mogą być białe).
  • Sweter granatowy z naszywkami, opuszcza się na spódnicę/spodnie, kołnierzyka koszuli nie wykłada się na sweter.

04

Przyrzeczenie harcerskie:

Składając przyrzeczenie przyjmujesz ideały skautingu za swoje własne, osobiste ideały. Odbywa się to publicznie i w obecności wszystkich. Przyjmując prawo harcerki przyjmujesz reguły skautingu. W Skautach Europy  uczymy się przez praktykę jak żyć prawem harcerskim, co pozwala być prawdziwym harcerzem. Składając przyrzeczenie ochotnik dobrowolnie i osobiście decyduje o tym, że: „chce być dobrym chrześcijaninem i dobrym człowiekiem”.

Rota przyrzeczenia:

Na mój honor, z łaską Bożą,
Przyrzekam całym życiem służyć
Bogu, Kościołowi, mojej Ojczyźnie
i Europie chrześcijańskiej,
nieść w każdej potrzebie pomoc bliźnim
i przestrzegać Prawa Harcerskiego.

84

Insygnia harcerek:

  • Krzyż na Przyrzeczenie
    Metalowy ośmioramienny krzyż z lilijką wpisany w obręcz z napisem FSE. Jest on wręczany w chwili złożenia Przyrzeczenia i przypinany do beretu; nosi się go nad lewą skronią.
  • Tkany krzyż FSE
    Jest noszony począwszy od założenia munduru (od Przysięgi Wierności) pośrodku lewej kieszeni koszuli (tło beżowe – chłopcy, tło granatowe – dziewczęta) i w tym samym miejscu na swetrze (tło granatowe).
  • Chusta szczepu
    Harcerze noszą chusty w barwach szczepu. Chustę otrzymuje się podczas ceremonii Przysięgi Wierności. Pierścień do chusty jest potrójnie skręcany, zrobiony ze skórzanego rzemyka o kwadratowym przekroju. Chustę nosi się na kołnierzyku koszuli lub na swetrze.
  • Nazwa zastępu
    Dwie tasiemki długości 25 cm i szerokości 2 cm w barwach zastępu, złożone na pół i zawieszone na sznureczku na lewym naramienniku koszuli i w tym samym miejscu na swetrze. Nawęz otrzymuje się podczas Przysięgi Wierności. Barwy zastępu są te same co barwy proporca, które znajdują się w katalogu nazw i barw zastępów. Tasiemka zewnętrzna nawęzu odpowiada kolorowi sylwetki zwierzęcia, a tasiemka wewnętrzna kolorowi tła proporca.
  • Zastępowy
    Nosi dwie białe tasiemki naszyte pionowo po obu stronach fałdy lewej kieszeni koszuli oraz biały sznur. Tasiemki mają taką samą długość jak kieszeń i szerokość 2 cm.
  • Czołowy
    Nosi białą tasiemkę naszytą pionowo pośrodku lewej kieszeni koszuli, przechodzącą niejako pod naszywką z krzyżem (oskrzydlając ją z góry i z dołu). Nie ma obrzędu mianowania czołowego.
  • Odznaka stopnia
    Nosi się na lewym rękawie, tuż pod końcem nawęzu zastępu. Stopnie są przyznawane podczas Sądu Honorowego. Sama odznaka zaś jest wręczana oficjalnie przez drużynowego na apelu. Oznaczenia stopnia nie są gromadzone na mundurze, lecz zastępowane naszywką aktualnie posiadanego stopnia: wywiadowca/tropicielka – lilijka biało-zielona, ćwik/pionierka – lilijka biało-czerwona.
  • Oznaczenie funkcji
    Każdy członek zastępu pełni odpowiedzialną funkcję w zastępie. Doskonali się w technice z nią związanej i naucza jej pozostałych członków zastępu. Jest także odpowiedzialny za dobre wykonanie tej techniki, gdy ta jest używana przez zastęp. Do niego też należy opieka nad sprzętem związanym z daną techniką. Naszywkę funkcji nosi się nad plakietką Stowarzyszenia. Naszywkę wybiera się spośród istniejących odznak sprawności, tak by pasowała do danej techniki. Oprócz funkcji w zastępie pełnione są także obowiązki. Nie nosi się jednak żadnych oznaczeń pełnionego obowiązku.
  • Sprawności
    Przyszywa się je na prawym ramieniu w kolejności otrzymania, od góry do dołu rękawa, zaczynając 1 cm pod herbem chorągwi. Umieszcza się je jedna obok drugiej, tak by się zazębiały i tworzyły wspólny wielobok. Sprawności można zdobywać dopiero po otrzymaniu stopnia wywiadowcy/tropicielki.
  • Patenty mistrzowskie
    Nosi się je nad lewą kieszenią. Nie mogą być one zdobywane przed otrzymaniem stopnia ćwika/pionierki.

Przywitanie skautowe:

  • Harcerze przy spotkaniu ściskają lewą rękę i salutują prawą. Ten zwyczaj wprowadził BP już na początku skautingu jako znak braterstwa: podajemy lewą rękę, bo jest bliżej serca. Salutuje się, podnosząc prawą rękę na wysokość ramion, kciuk kładzie się na małym palcu, trzy pozostałe trzyma się naprężone i wyprostowane.
  • Podczas przywitania skautowego tak naprawdę salutujemy obiema rękami, bo podając lewą rękę, układamy ją także jak do salutowania. Podajemy wówczas tylko jakby trzy palce ręki, a kciukiem i małym palcem obejmujemy rękę osoby witanej (małe palce obu osób niejako się krzyżują).
  • Trzy palce uniesione do góry przypominają trzy główne cnoty harcerza: szczerość, ofiarność, czystość. Kciuk przykrywający najmniejszy palec przypomina zasadę, że silniejszy ma chronić słabszego.
  • Przywitaniem skautowym salutują tylko harcerze po Przyrzeczeniu i tylko w mundurze. Gdy są w ubraniu cywilnym, podają sobie tylko lewą rękę, „salutując” nią jak opisano powyżej. Kandydaci oraz ochotnicy też podają lewą rękę, lecz nie „salutują” nią. Wszyscy harcerze po Przyrzeczeniu salutują podczas obrzędu Przyrzeczenia w chwili, gdy ochotnik odmawia Rotę Przyrzeczenia. Salutują również podczas obrzędu wciągania flag; jako odpowiedź na pozdrowienie drużyny przez kogoś z harcerzy (np. po przyznaniu stopnia) i na zakończenie apelu.

blog_ak_4921450_7611261_tr_gallery-75064630-500x500

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s